Η Αλλαγή Φρουράς στο Χαλέπι

Μερικά μόνο γεγονότα και απόψεις που έχω συλλέξει από τους Σύριους φίλους μας:

Η Συρία είναι το σημείο εισόδου από ξηράς στη Μέση Ανατολή. Ο πόλεμος στη Συρία έχει περιγραφεί ως ο μεγαλύτερος πόλεμος δι’ αντιπροσώπων των πρόσφατων χρόνων. Ο Άσαντ υποστηρίχθηκε από ένα μέρος του συριακού πληθυσμού όχι επειδή δεν έβλεπαν τα λάθη του, αλλά ως σύμβολο ενάντια στις ξένες επεμβάσεις και τη διαίρεση της Συρίας.

Από την αρχή του πολέμου το 2011, ο Άσαντ κυβερνούσε το κύριο μέρος της χώρας, συμπεριλαμβανομένων των τεσσάρων μεγάλων πόλεων, της Δαμασκού, του Χαλεπίου, της Χομς και της Χάμα. Μπόρεσε να το κάνει αυτό με την υποστήριξη της Ρωσίας και του Ιράν, που είναι παρόντες στη Συρία από τη δεκαετία του 1970.

Η Τουρκία, το Κατάρ και η Δύση υποστήριζαν αντικαθεστωτικές δυνάμεις, συμπεριλαμβανομένης της HTS (πρώην Αλ Νούσρα, πρώην Αλ Κάιντα). Παρά το όνομά του, ο Συριακός Εθνικός Στρατός είναι μια εξ ολοκλήρου τουρκική οντότητα.

Χωρίς τη Ρωσία (στην Ουκρανία) και το Ιράν (που υποστηρίζει τη Χεζμπολάχ εναντίον του Ισραήλ), και μετά από πάνω από μια δεκαετία πολέμου, βίας και σοβαρών διεθνών κυρώσεων, ο Άσαντ τελικά απέτυχε να προστατεύσει τη Συρία, και πιθανότατα βρίσκεται στη Ρωσία.

Η Χαγιάτ Ταχρίρ αλ-Σαμ (HTS) έχει υποσχεθεί μια νέα Συρία για όλους, ανεξαρτήτως θρησκείας και πολιτικών πεποιθήσεων, με ειρήνη και ευημερία. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος θα ήταν να καταλήξει κατακερματισμένη όπως το Ιράκ και η Λιβύη, ισλαμοποιημένη ή και τα δύο.

Υπάρχει επίσης ο κίνδυνος αυτό το νέο καθεστώς να πέσει στην παγίδα της ξένης βοήθειας και των δανείων που έρχονται με κρυφούς πολιτικούς όρους. Η Συρία έχει πόρους που, αν διαχειριστούν σωστά, θα επιτρέψουν την ανοικοδόμηση του κράτους χωρίς να χάσει την κυριαρχία του.

Το μέλλον θα μας δείξει πώς θα είναι η νέα Συρία. Οι εξαιρετικά ανθεκτικοί Σύριοι είναι κουρασμένοι και έτοιμοι για την ανάκαμψη του λαού και την ανοικοδόμηση του κυρίαρχου κράτους. ΜΕΙΝΕΤΕ ΣΕ ΕΠΑΦΗ